రివ్యూ : శ్రీనివాస మంగాపురం

**సినిమా పేరు: శ్రీనివాస మంగపురం (Srinivasa Mangapuram) ** దర్శకత్వం: అజయ్ భూపతి నటీనటులు: జై కృష్ణ ఘట్టమనేని, రాషా థడానీ, మోహన్ బాబు, నరేష్, బ్రహ్మాజీ, అజయ్ తదితరులు సంగీతం: జి.వి. ప్రకాష్ కుమార్ సినిమాటోగ్రఫీ: జయకృష్ణ గుమ్మడి ఎడిటింగ్: మాధవ్ కుమార్ గుల్లపల్లి నిర్మాత: పి. కిరణ్ సమర్పణ: అశ్విని దత్ బ్యానర్: చందమామ కథలు పిక్చర్స్ కథ : సినిమా కథ అంతా ఒక సాధారణ ప్రేమకథ చుట్టూ తిరుగుతుంది. శ్రీను పాత్రలో జై కృష్ణ ఘట్టమనేని, మంగ పాత్రలో రాషా థడానీ కనిపిస్తారు. శ్రీను మొదటి చూపులోనే మంగ ప్రేమలో పడతాడు. అసలు వీళ్ళిద్దరి మధ్య ప్రేమ ఎలా మొదలైంది? ఒకప్పుడు ఇద్దరి మధ్య ఏదో మంచి అనుబంధం ఉన్నప్పటికీ, మంగ మాత్రం శ్రీనును అస్సలు గుర్తుపట్టలేకపోతుంది ఎందుకు? అసలు ఆ ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ఏమిటి? విడిపోయిన వీళ్ళిద్దరూ మళ్ళీ చివరికి ఎలా కలుసుకున్నారు? అనే విషయాల చుట్టూనే ఈ సినిమా కథ నడుస్తుంది. తెరపై ఈ ప్రయాణాన్ని చూపించే ప్రయత్నం చేశారు దర్శకుడు. విశ్లేషణ : సినిమా మొదలైన మొదటి పది నిమిషాలు చూస్తున్నప్పుడు ఏదో కొత్తగా ఉంటుందేమో అనే ఆశ కలుగుతుంది. ఎందుకంటే ఆరంభ సన్నివేశాలు ఒక సీరియస్ నోట్‌తో కూర్చునేలా చేస్తాయి. కానీ ఆ వెంటనే సినిమా పాత టెంప్లేట్‌లోకి జారిపోతుంది. అసలు ఈ కాలంలో కూడా అదే పాత పాట-ఫైట్-పాట్ ఫార్ములాను నమ్ముకోవడం ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తుంది. హీరో హీరోయిన్‌ను చూస్తాడు, వెంటనే ఒక పాట వస్తుంది. కొంచెం మాట్లాడతారా, ఇంకో డ్యూయెట్ రెడీ అయిపోతుంది. మధ్యలో రెండు రొటీన్ ఫైట్లు పడతాయి. ఫస్ట్ హాఫ్ అంతా ఇదే తంతుతో సాగిపోవడంతో ప్రేక్షకులకు బోర్ కొట్టేస్తుంది. అజయ్ భూపతి గత చిత్రాల్లోని ఆ టెక్నికల్ బ్రిలియన్స్, ఆ విజువల్ వండర్ ఇక్కడ ఎక్కడా కనిపించకపోవడం పెద్ద లోటుగా మారుతుంది. అయితే ఈ రొటీన్ ఫ్లోలో ఇంటర్వెల్ దగ్గరకు వచ్చేసరికి ఒక చిన్న ఊరట దొరుకుతుంది. తెరపైకి వాసుకి ఎంట్రీ ఇవ్వడం, హీరో చిన్ననాటి ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌కు సంబంధించి కొన్ని రహస్యాలు బయటపడటం కొద్దిగా ఆసక్తిని రేకెత్తిస్తాయి. ఆ ఒక్క అరగంట మినహా ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం ఎంతో చప్పగా, ఎక్కడా పట్టులేకుండా సాగుతుంది. ఇక సెకండ్ హాఫ్‌లోకి వస్తే పరిస్థితి మరింత రొటీన్‌గా మారిపోతుంది. హీరో హీరోయిన్ల పాత ప్రేమ కథను మళ్లీ తెరపైకి తెచ్చి చూపించడం ప్రేక్షకులకు విసుగు తెప్పిస్తుంది. అజయ్ భూపతి లాంటి ప్రతిభావంతుడైన దర్శకుడు మోహన్ బాబు లాంటి సీనియర్ నటుడిని సరిగ్గా వాడుకోలేకపోవడం పెద్ద పొరపాటుగా కనిపిస్తుంది. మోహన్ బాబు స్థాయి నటుడికి కనీసం ఒక్కటంటే ఒక్క బలమైన సన్నివేశం కూడా పడకపోవడం సినిమాకు పెద్ద మైనస్‌గా మారింది. ఇక నటన విషయానికి వస్తే, జై కృష్ణ ఘట్టమనేని ఘట్టమనేని కుటుంబం నుంచి తెరంగేట్రం చేస్తున్నాడు. మొదటి సినిమానే అయినప్పటికీ తన బాడీ లాంగ్వేజ్, స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ విషయంలో చాలా కష్టపడినట్లు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఎమోషనల్ సీన్లలో ఆయన నటన చూస్తుంటే భవిష్యత్తులో మంచి నటుడిగా ఎదుగడానికి కావాల్సిన లక్షణాలు ఉన్నాయనిపిస్తుంది. కొన్ని సన్నివేశాల్లో కొంచెం తడబడినప్పటికీ, ఒక డెబ్యూ హీరోగా ఆయన చేసిన ప్రయత్నం మెచ్చుకోదగ్గదే. తెరపై ఆయన అడుగుపెట్టిన తీరు, కెమెరా ముందు ప్రదర్శించిన ఆత్మవిశ్వాసం ప్రేక్షకులకు భరోసా ఇస్తాయి. అయితే ఇంకా నటనలో మెరుగులు దిద్దుకోవడానికి, ఎక్స్‌ప్రెషన్స్‌లో మరింత పరిణతి సాధించడానికి ఆయనకు చాలా సమయం ఉంది. ఇక హీరోయిన్ రాషా థడానీ తన పాత్ర పరిధి మేరకు బాగానే నటించింది. తెరపై చూడటానికి చక్కగా ఉంది, పాత్రకు తగ్గట్టుగా నటించి వెళ్లిపోయింది. కానీ ఆమె పాత్రకు పెద్దగా ఇంపార్టెన్స్ లేకపోవడం వల్ల ఆమె నటన మననం చేసుకునేలా ఏమీ ఉండదు. కేవలం ఒక ఫంక్షనల్ పర్ఫామెన్స్‌లాగే మిగిలిపోతుంది. ఇక మోహన్ బాబు లాంటి దిగ్గజ నటుడు ఉన్నప్పటికీ, ఆయనకు సరైన సీన్లు పడక నటన పరంగా పెద్దగా ప్రభావం చూపలేకపోయారు. బ్రహ్మాజీ, నరేష్‌ల కామెడీ ట్రాక్ అయితే మరీ రొటీన్‌గా, కొన్ని చోట్ల అసహ్యంగా అనిపిస్తుంది. మిగిలిన సహాయ నటులంతా తమ పాత్రల పరిధిలో నటించినా, రాసుకున్న విధానం సరిగ్గా లేకపోవడం వల్ల ఎవరి పాత్ర కూడా గుర్తుండిపోయేలా లేదు. సాంకేతిక నిపుణుల విషయానికి వస్తే, జి.వి. ప్రకాష్ కుమార్ అందించిన నేపథ్య సంగీతం కొన్ని సన్నివేశాలను బాగానే లేపింది. ముఖ్యంగా కీలకమైన సన్నివేశాల్లో ఆయన బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాను కాపాడే ప్రయత్నం చేసింది. కానీ పాటలు మాత్రం సినిమా ఊపును దెబ్బతీసే స్పీడ్ బ్రేకర్లుగా మారాయి. థియేటర్‌లో పాటలు వస్తున్నప్పుడు ప్రేక్షకులు బోర్ ఫీలయ్యేలా ఉన్నాయి. ఇక జయకృష్ణ గుమ్మడి కెమెరా పనితనం డీసెంట్‌గా ఉంది. ప్రతి ఫ్రేమ్‌ను చాలా రిచ్‌గా చూపించే ప్రయత్నం చేశారు కానీ విజువల్స్ పరంగా కొత్తదనం ఏమీ కనిపించదు. మాధవ్ కుమార్ గుల్లపల్లి ఎడిటింగ్ మరింత షార్ప్‌గా ఉండాల్సింది. సినిమా రన్ టైమ్ అక్కడక్కడ భారంగా అనిపించడానికి ఎడిటింగ్‌లో లోపాలు కూడా ఒక కారణం. కథనం పూర్తిగా గాడి తప్పడం, రాసిన విధానం చాలా సోమరితనంగా ఉండటం సినిమాను దెబ్బతీసింది. భావోద్వేగాలు ఎక్కడా పండకపోవడంతో సెకండ్ హాఫ్ అంతా భారంగా సాగుతుంది. క్లైమాక్స్ కూడా మనం ఎన్నోసార్లు చూసిన రొటీన్ ఫార్మాట్‌లోనే ముగుస్తుంది. చివరికి సినిమా చూసి బయటికి వచ్చేటప్పుడు ఒక మంచి అనుభూతి మిగలకపోవడానికి కారణం కేవలం బలహీనమైన కథ, కథనమే. ఏదేమైనా జై కృష్ణ డెబ్యూ పరంగా ఒక ముద్ర వేయగలిగాడు కానీ, దర్శకుడిగా అజయ్ భూపతి మాత్రం తన స్థాయికి తగ్గ సినిమా ఇవ్వడంలో పూర్తిగా విఫలమయ్యారు. ప్లస్ పాయింట్స్ : జై కృష్ణ డెబ్యూ జి.వి. బిజిఎం కొన్ని ఇంటర్వెల్ సీన్లు మైనస్ పాయింట్స్ : రొటీన్ లవ్ టెంప్లేట్ బలహీనమైన కథనం పండని భావోద్వేగాలు విసిగించే పాటలు ఫైనల్ వర్డ్ : ఈ సినిమా ఒక రొటీన్ మరియు పాత చింతకాయ పచ్చడి లాంటి లవ్ డ్రామా. జై కృష్ణ ఘట్టమనేని తన మొదటి సినిమాతో మంచి ప్రయత్నం చేసినప్పటికీ, బలహీనమైన కథ మరియు పేలవమైన దర్శకత్వం ఈ చిత్రాన్ని నిలబెట్టలేకపోయాయి. కొత్తదనం కోరుకునే ప్రేక్షకులకు ఇది చాలా నిరాశను మిగులుస్తుంది. **SkyC Rating: 1.85/5**