రివ్యూ : సింగ్-గీతం

సినిమా పేరు: సింగ్-గీతం (Sing-Geetham) నటీనటులు: అహిల్యా బమ్రూ, అయాన్, శాలిని కొండేపూడి, శివనారాయణ, బెనర్జీ, నివేదా పేతురాజ్ (ప్రత్యేక పాత్ర) దర్శకత్వం: సింగీతం శ్రీనివాసరావు నిర్మాత: నాగ్ అశ్విన్ (వైజయంతీ మూవీస్, స్వప్న సినిమాస్) సంగీతం: దేవిశ్రీ ప్రసాద్ ఛాయాగ్రహణం: అంకుర్ సి కథ : ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని ఒక మారుమూల ఊరు 'కుబేరపురం'. ఆ ఊరి చుట్టూ ఉన్న కొండల్లో బంగారం గనులు ఉంటాయి. ఈ గనుల తవ్వకాలను బ్రహ్మయ్య (బెనర్జీ) అనే పెద్ద కాంట్రాక్టర్ చూస్తుంటాడు. ఆయన కూతురు రేణు (శాలిని కొండేపూడి) ఈ మైనింగ్ కంపెనీ మొత్తాన్ని మేనేజ్ చేస్తూ ఉంటుంది. ఊర్లో ఉన్న వాళ్ళందరూ పైసల ఆశతో, మైనింగ్ కంపెనీ ఇచ్చే డబ్బులకు లోబడిపోయి తమ ఊరిని, ప్రకృతిని నాశనం చేసుకుంటూ ఉంటారు. కానీ అదే ఊరికి చెందిన గౌరి (అహిల్యా బమ్రూ) మాత్రం ప్రకృతిని ప్రాణంగా ప్రేమిస్తుంది. ఊరి మొత్తానికి ఆఖరున మిగిలిన ఒకే ఒక్క పచ్చటి చెట్టును నరకనివ్వకుండా ఒంటరిగా పోరాడుతుంటుంది. ఈ లోపు ప్రతాప్ (అయాన్) అనే ఒక బిజినెస్ పార్టనర్ ఆ ఊరికి వస్తాడు. అనుకోకుండా గౌరి ఆలోచనలు, ఆమె పద్ధతులు చూసి ఆమెకు కనెక్ట్ అవుతాడు. ట్విస్ట్ ఏంటంటే, ఊరి వాళ్ళు, మైనింగ్ కంపెనీ కలిసి గౌరి ప్రాణంగా చూసుకునే ఆ చివరి చెట్టును కూడా నరికేస్తారు. దాంతో తట్టుకోలేకపోయిన గౌరి, ఊరి దేవత అయిన కుబేరుడి గుడి ముందు ఏడ్చి మొరపెట్టుకుంటుంది. ఆ రాత్రి కుబేరపురంలో ఒక విచిత్రమైన సంఘటన జరుగుతుంది. ఆ సంఘటన వల్ల ఊరి జనాలందరి జీవితాలు తలకిందులైపోతాయి. అసలు ఆ రాత్రి ఏం జరిగింది? ఊరి జనాలు ఎందుకు భయంతో వణికిపోయారు? ప్రతి ఒక్కరి మాట పాటగా ఎందుకు మారిపోయింది? మైనింగ్ కంపెనీ వల్ల ఊరు ఎదుర్కొన్న శాపం ఏంటి? చివరికి ప్రతాప్, గౌరి కలిసి ఆ ఊరిని, జనాల స్వార్థాన్ని ఎలా మార్చారు అనేదే మిగతా సినిమా. విశ్లేషణ : మన టాలీవుడ్ హిస్టరీలోనే కాదు, టోటల్ ఇండియన్ సినిమాలోనే సింగీతం శ్రీనివాసరావు లాంటి క్రేజీ డైరెక్టర్‌ని చూడలేం. తొంభై ఏళ్లు దాటినా ఆయన ఆలోచనల్లో ఉన్న వేగం, కొత్తదనం ఈ రోజుల్లో వచ్చే ఏ కుర్ర డైరెక్టర్‌కీ రాదు. సినిమా మొదలవ్వడమే ఒక సరికొత్త లోకంలోకి మనల్ని తీసుకెళ్తుంది. డైలాగులు నార్మల్ గా కాకుండా, ప్రతి మాటని ఒక పాటలాగా మార్చి క్యారెక్టర్లు పాడుతుంటే థియేటర్లో కూర్చున్న ఆడియెన్‌కి మైండ్ బ్లాక్ అవుతుంది. ఇలాంటి ఒక ప్రయోగాన్ని నమ్మి, దానికి భారీ బడ్జెట్ పెట్టి స్క్రీన్ మీదకు తెచ్చిన నాగ్ అశ్విన్, వైజయంతీ టీమ్‌ని ఫస్ట్ మెచ్చుకోవాలి. ప్రతి రూపాయి స్క్రీన్ మీద కనిపిస్తోంది, ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ అంత రిచ్‌గా ఉన్నాయి. సినిమా స్టార్టింగ్ లో ఊరి బ్యాక్‌డ్రాప్, గనుల తవ్వకాలు చూపించే సీన్స్ లో అంకుర్ సి కెమెరా యాంగిల్స్ హై ఇచ్చాయి. ముఖ్యంగా ఆ పచ్చటి ఒకే ఒక్క చెట్టు చుట్టూ లైటింగ్ పెట్టిన విధానం, ఆ షాడోస్ ఒక ఫాంటసీ మూడ్‌ని క్రియేట్ చేశాయి. అయితే, ఫస్ట్ హాఫ్ లో కథ పెద్దగా ముందుకు కదలదు. ప్రతి చిన్న విషయానికి, గొడవకి క్యారెక్టర్లు పాటలు అందుకోవడం వల్ల చూసే జనాలకి "పాటలు ఆగవా" అనే ఫీలింగ్ రావడం నిజం. ఆ డైలాగ్-సాంగ్ ఫార్మాట్ కాసేపు బాగున్నా, సీరియస్ సీన్స్‌లో కూడా అదే వాడటం వల్ల కొన్ని చోట్ల ఎమోషన్ సరిగ్గా పండలేదు. ఇంటర్వెల్ బ్లాక్ లో వచ్చే ఆ విచిత్రమైన మైండ్ బెండింగ్ ట్విస్ట్ మాత్రం సెకండ్ హాఫ్ మీద అంచనాలు పెంచేస్తుంది. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో అసలు సింగీతం మార్క్ మ్యాజిక్ మొదలవుతుంది. ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ఎపిసోడ్ లో ఊరి వెనక ఉన్న ఎమోషన్ చూపిస్తున్నప్పుడు థియేటర్ లో పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్ వచ్చేస్తుంది. అక్కడ దేవిశ్రీ ప్రసాద్ మ్యూజిక్ తో లేపారు. డైలాగ్స్ సాంగ్స్ గా మారినప్పుడు కంపోజ్ చేయడం చాలా కష్టం, కానీ డీఎస్పీ తన బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్‌తో కథను నడిపించిన తీరు అద్భుతం. ఈ మధ్య కాలంలో డీఎస్పీ ఇచ్చిన బెస్ట్ వర్క్ ఇదే అని చెప్పొచ్చు. గౌరి పాత్రలో అహిల్యా బమ్రూ నటనలో జీవించింది. ఆమె కళ్లలోనే ఒక అమాయకత్వం, ప్రకృతి మీద ప్రేమ కనిపిస్తాయి. ప్రతాప్ గా అయాన్ ఫ్రేమ్ లో చాలా హుందాగా కనిపించాడు, క్లైమాక్స్ సీన్స్ లో మంచి ఈజ్ తో యాక్ట్ చేశాడు. నెగెటివ్ షేడ్స్ ఉన్న రోల్ లో శాలిని కొండేపూడి స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ అదిరిపోయింది. ఆమె బాడీ లాంగ్వేజ్, ఆ క్రూరత్వం చాలా బాగా ఎలివేట్ అయ్యాయి. నివేదా పేతురాజ్ కాసేపే కనిపించినా గుర్తుండిపోయేలా చేసింది. సినిమా క్లైమాక్స్ కి వచ్చేసరికి గ్రాఫిక్స్ వర్క్ (VFX) కొన్ని చోట్ల కొద్దిగా వీక్ గా అనిపించినా, ఆర్ట్ డైరెక్టర్ వేసిన సెట్స్ మాత్రం చాలా నాచురల్ గా ఉన్నాయి. అయితే కొన్ని చోట్ల ఊరి సెటప్ అంతా కేవలం ఒక 'స్టూడియో సెట్' లాగే తెలిసిపోవడం మైనస్. ప్రీ-క్లైమాక్స్ లో ఊరి జనాలు అందరూ తమ స్వార్థాన్ని వదిలేసి, ఇద్దరి ప్రాణాలను కాపాడటానికి కలిసి కట్టుగా నిలబడే సీన్ లో ఎమోషనల్ పీక్స్ కనిపిస్తాయి. ఆ లాస్ట్ ముప్పై నిమిషాలు మాత్రం సినిమాని ఎక్కడికో తీసుకెళ్లిపోతుంది. రెగ్యులర్ కమర్షియల్ ఫైట్లు, రక్తం చిందే సీన్లు చూసి బోర్ కొట్టిన వాళ్లకు ఈ మ్యూజికల్ ఫాంటసీ ఒక సరికొత్త ఎక్స్‌పీరియన్స్ ఇస్తుంది. ప్లస్ పాయింట్స్ : సింగీతం క్రేజీ ఆలోచన. డీఎస్పీ అద్భుతమైన మ్యూజిక్. అహిల్యా అదరగొట్టే నటన. సెకండాఫ్ ఎమోషనల్ క్లైమాక్స్. మైనస్ పాయింట్స్ : ఆర్టిఫిషియల్ సెట్స్ లోపాలు. ఫస్ట్ హాఫ్ సాగతీత. కొన్ని చోట్ల గ్రాఫిక్స్. అందరికీ నచ్చని ఫార్మాట్. ఫైనల్ వర్డ్ : మొత్తంగా చూసుకుంటే, 'సింగ్-గీతం' అనేది టాలీవుడ్ లో ఎప్పుడూ చూడని ఒక విచిత్రమైన, సాహసోపేతమైన మ్యూజికల్ వింత. ఫస్ట్ హాఫ్ లో వచ్చే పాటల లూప్ కొందరిని విసిగించినా, సెకండ్ హాఫ్ లో వచ్చే బలమైన ఎమోషన్స్, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ ఇచ్చిన అదిరిపోయే బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ కోసం ఈ కొత్త ప్రయోగాన్ని థియేటర్లలో హ్యాపీగా ఒకసారి ఎక్స్ పీరియన్స్ చేయొచ్చు! SkyC Rating: 3/5